تاریخچه رمز نگاری Cryptography

تاریخچه رمز نگاری (Cryptography) و استفاده از آن در قدیم

تاریخچه رمز نگاری Cryptography
نویسنده:
تاریخ:
دسته بندی: امنیت شبکه
تاریخچه رمز نگاری Cryptography 4از 5براساس 36 رای

کلمه رمز نگاری (Cryptography) از لغات یونانی به معنی محرمانه نوشتن متون است. رمز نگاری تاریخچه ای طولانی و برجسته دارد که به هزاران سال پیش بر می گردد. اولین کاربرد شناخته شده رمزنگاری در سال های 1900 تا سال قبل از میلاد در مقبره های غیر استاندارد یافت می شود که در دیوار آرامگاه پادشاهی قدیم مصر حک شده است.متخصصین رمز نگاری بین رمز (Cipher) و کد (Code) تمایز قائل می شوند. رمز عبارت است از تبدیل کاراکتر به کاراکتر یا بیت به بیت بدون آن که به محتویات زبان شناختی (ادبیات) آن پیام توجه شود. در طرف دیگر، کد به معنای تبدیلی است که کلمه ای را با یک کلمه یا علامت دیگر جایگزین می کند (امروزه از کد ها استفاده زیادی نمی شود).
در سپتامبر 1945 در مجمع متفقین در سن دیگو این کد با بیان گزارش زیر توصیف :
( برای سه سال متوالی، هر گاه ناوگان دریایی در خشکی پهلو می گرفت....)
آن چه که جاسوسان ژاپنی از بی سیم استراق سمع می کردند یک صدای نامفهوم و شلوغ بود. ژاپنی ها هرگز نتوانستند این کد را بشکنند، پس از جنگ بسیاری از افرادی که مبادله پیام های سری را به زبان رمزی Navajo بر عهده داشتند به خاطر خدماتشان نشان عالی نظامی نیز دریافت نمودند. ارتش آمریکا توانست کد های رمز ژاپنی ها را بشکند در حالی که ژاپنی ها نتوانستند کد Navajo را بشکنند و این موضوع، اهمیت بسیار زیادی در پیروزی آمریکایی ها در جنگ اقیانوس آرام با نیروی دریایی ژاپن داشت. رمز نگاری 
از دید تاریخ 4 گروه مردم در شکل گیری هنر رمز نگاری دخالت داشته اند: نظامیان، هیئت های سیاسی، خاطره نویسان و واقع نگاران و عاشقان. در این بین نظامیان نقش مهم تری داشتند. در قدیم پیام هایی که باید در یک اداره رمز می شد تحویل یک کارمند داده می شد و او باید آن ها را رمز و ارسال می کرد. حجم عظیم پیام هایی که در یک روز باید رمز می شد مانع آن بود که بتوان این کار خطیر را به عهده متخصصین معدود این امر قرار داد.
تا زمان ابداع کامپیوتر ها در عرصه یک جنگ واقعی بزرگترین نقطه ضعف، استراتژی رمز نگاری آن بود که همه چیز به سرعت عمل و توانایی کارمند رمز نگار پیام ها منوط می شد. محدودیت دیگر این بود که نمی شد به راحتی و سریع یک روش رمز نگاری را به روش دیگری تغییر داد، زیرا این کار نیازمند آموزش مجدد مطالب جدید به منشیان و کارمندان رمز نگار بود. از طرفی این خطر نیز وجود داشت که یکی از کارمندان رمز نگار، روش رمز نگاری را فاش نماید.
پیامی که باید رمز نگاری شود، متن آشکار (Plaintext) نامیده می شود و توسط یک تابع خاص به نام کلید (Key) به متن رمز، تبدیل می گردد. نتیجه فرآیند رمز نگاری متن رمز (Ciphertext) نامیده می شود.

امتیاز به سایت